سلام بر رهروان حق


در روايتي آمده است كه روزي عمر به عنوان تحقير از حضرت سلمان پرسيد: تو كيستي و چيستي؟ سلمان بي درنگ جواب داد: «اول، من و تو نطفه گنديده و بد بو بوديم، طولي نمي كشد كه با مرگ، بدن من و تو تبديل به جسدي متعفن و نامطلوب خواهد شد، و چون قيامت بپاخيزد، و ميزان ها برپا گردد، هر كس ميزان اعمال او افزون تر و تقوايش بيشتر باشد به خدا نزديك تر خواهد بود.

تأملی در نام سلمان فارسی

امسال عید چند روزی را طبق معمول هر سال اصفهان بودم. موقعی که تابلوهای بزرگ با این مضمون در برخی از ورودی های شهر را دیدم داشت چشمانم از تعجب گرد شد: " به شهر سلمان محمدی خوش آمدید". نظیر چنین چیزی را در بعضی نقاط دیگر شهر می توان دید. لابد شنیده اید که صحابی بزرگ پیامبر اکرم (ص) جناب سلمان فارسی بنا به نقل تاریخ متولد ناحیه جی اصفهان بوده است. بزرگداشت سلمان فارسی در اصفهان و برای اصفهانی ها که از انتخاب شهرشان به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام احساس مباهات می کنند امری طبیعی است. اما تا ما یادمان می آید جناب سلمان لقبی جز فارسی نداشته است.

من تحقیق تاریخی خاصی در این مورد ندارم. اما شاید صدها بار از بچگی پای منبر آقایان روحانیون محترم نام این صحابی بزرگوار را به نام سلمان فارسی شنیده ام. کتابهای زیادی نیز از طرف ناشران مذهبی در شرح و وصف اصحاب پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) چاپ شده که تا یاد دارم همه آنها با همین لقب فارسی از سلمان یاد کرده اند. حالا چه شده که یک دفعه به قول خود آقایان "بداع حاصل شده" و جناب سلمان تغییر لقب داده اند، خدا می داند. شاید کسی از آقایان خواب نما شده باشد ، یک مرتبه خوش فکری شان گرفته باشد.

در هر صورت به طور ناگهانی باید ما فارسیان از افتخار آنکه ناممان دنباله نام یک مرد بزرگ تاریخ اسلام باشد محروم شویم. و حکایت قریب آن است که مگر حضرات ابوذر، مقداد، عمار و سایر یاران پیامبر را نیز نمی توان به لقب زیبای "محمدی" موصوف کرد؟ اما هر کدام از آن بزرگواران برای خود نام ویژه خود یا قبیله و منطقه خودشان را داشتند که تاریخ حکایتی از تغییر این انتسابات، بعد از اسلام ندارد. مثلاً جناب ابوذر با لقب غفاری یاد می شود و به طور قطع او هم محمدی و علوی بوده است. اما به یاد نمی آوریم که جایی کسی به دلیل اسلام آوردن ابوذر، او را از لقب طبیعی و انتساب قومی و منطقه ای اش برحذر داشته باشد.

به نظر من اصرار کم سابقه ای که برخی از ارگانها در شهر اصفهان بر این کج سلیقگی تاریخی دارند غیرقابل درک است. از اتفاق، ترکیب زیبا و طبیعی "سلمان فارسی" در کنار احادیث و روایاتی که از تکریم ویژه آن جناب توسط پیامبر اکرم (ص) و ائمه بزرگ شیعه (ع) نقل شده جلوه ای خاص از ترکیب عناصر "اسلامیت" و "ایرانیت" را به منصه ظهور می گذارد که کتمان آن در شرایط حاضر خلاف عقل و مصلحت نیز هست، از انصاف و صحت تاریخی آن هم می گذریم.

برایم جالب است که در نشریه ای که شورای اسلامی شهر و شهرداری اصفهان در شمارگان زیاد بین مسافران نوروزی پخش کرده بودند مطلبی آمده است با عنوان "سلمان محمدی افتخار اصفهان"، که البته در متن آن خواسته یا ناخواسته به کرات از این شخصیت با نام سلمان فارسی یاد کرده اند. اما نکته قابل توجه این است که خود آقایان روایتهایی را نقل کرده اند که در آنها از تعصب قومی برخی از اعراب که بر اکرام سلمان توسط قوم پیامبر اکرم (ص) رشک می بردند یاد شده است. گویی همان تفکرات که در آن زمان اصرار داشتند که اسلام دینی عربی تلقی شود، در این زمان هم از نمادهای جهان شمولی اسلام که نام "سلمان فارسی" می تواند جلوه ای از آن باشد چندان خشنود نیستند.

به یاد داشته باشیم که "بلال حبشی" به عنوان برده سیاهی که در پرتو اسلام شخصیت یافت و مورد تکریم پیامبر اکرم (ص) بود نیز نمادی از همین جهان شمولی اسلام است. آیا در این مورد هم باید به حذف لقب حبشی از نام بلال اقدام کرد؟ یا برعکس باید توجه کنیم که این نام با همین ترکیب از بار معنایی خاص خود برخوردار است. ستیز با این واقعیت مسلم تاریخ اسلام از این دین جهان شمول چیزی جزء یک هویت عربی باقی نخواهد گذاشت.
ایکاش آنها که پول و امکانات دستشان است، پرسشی کوتاه نیز از اهل فرهنگ و تاریخ می کردند و تا این حد در صدد القای ذهنیات خود از طریق ابزارهایی که در دستشان است بر نمی آمدند.

سلام بر رهروان حق

درباره نقش تقوا در سنجش ارزش آدمي در روايات، حكايت زيبايي آمده است كه روزي سلمان فارسي وارد مسجد نبوي شد و صحابه پيامبر(ع) به احترام او از جاي خود برخاستند و در صدر مجلس به او جاي دادند. لحظه اي نگذشته بود كه يكي از صحابه معروف نيز وارد مسجد شد، و چون سلمان را در صدر مجلس مشاهده كرد؛ لب به اعتراض گشود و گفت: «من هذا العجمي المتصدر فيمابين العرب؛ اين مرد ايراني و عجمي كه در صدر مجلس نشسته در ميان عرب ها چه مي كند؟»
رسول خدا (ص) با شنيدن اين سخن غير اسلامي به خشم آمد و بر بالاي منبر قرار گرفت و فرمود: «اي مردم! آگاه باشيد كه تمام انسان ها از زمان حضرت آدم تا زمان ما مثل دندان هاي ما يكسانند، عرب بر عجم، گندمگون بر سياه پوست امتيازي ندارد، مگر به تقوا.»

هویزه جان تو جدا محشره کارات.....

از اونجا که همه تصمیم گرفتن به بنده گیر بدن و اینکه به نظر همه کیفیت مهمه نه کمیت و یه همچین چیزایی و اینکه قرار بود من با همه قهر کنم چون قلبمو شکوندین اما چند روز پیش یه مطلب خوندم در مورد سلمان و محل تولدش و ... گفتم براتون بزارم اما فکر نکنین آشتی کردم ها
زندگی

سلمان فارسی که نام اصلی او روزبه و زادگاهش دشت ارژن در کازرون فارس بوده از فرزندان اشراف پارسی از سلسله «پیشدادیان‏» بود. پدرش فروخ ‏بن مهیار یکی از روحانیان زرتشتی بود.وی در کودکی بر اثر از دست دادن مادر خود تحت سرپرستی عمه‏اش در آمد روزبه بعد از آنکه فهمید قرار است او را شش ماه با اعمال شاقّه زندانی کنند و پس از آن اگر به آیین نیاکانش ایمان نیاورد اعدامش کنند، با همکاری عمه‏اش گریخت. مدتی به مسیحیت روی آورد و چون از کشیشان شنیده بود که ظهور پیامبر جدید نزدیک است، خانه را ترک گفت. در بیابان کاروانی دید که به سوی شام می‏رفت؛ پس به مسافران پیوست و رهسپار سرزمینهای ناشناخته شد. مدتی در شام و موصل اقامت کرد تا آن که در سرزمین‌های عربی به اسارت قبیله بنی کلب در آمد و مردی از بنی قریظه او را به بردگی خرید و به یثرب برد.

اسلام

هنگامی که محمد به مدینه هجرت کرد با دعوت پیامبر با دین اسلام آشنا شد و مسلمان شد و پیامبر با مولای او قراردادی بست که سلمان کار کند و از درآمدهای خود، خود را آزاد کند. پیامبر و مسلمانان مدینه به او کمک کردند که بهای خود را (به مبلغ چهل نهال خرما و چهل وقیه-هر وقیه معادل چهل درهم) به یهودی بپردازد و آزاد شود
در سال ۱ هجری، زمانی که پیامبر اسلام میان هر دو نفر از مسلمانان مهاجر و انصار پیمان برادری برقرار کرد، میان سلمان و ابودردا (عویمر بن زید) نیز عقد اخوت بست.
پس از مرگ محمد، سلمان از معدود کسان معتقد به امامت علی بن ابیطالب بود[نیازمند منبع]. در خلافت عمر بن خطاب به حکومت مدائن منصوب شد.
سلمان فارسی، اولین ترجمه قرآن را برای ایرانیان و فارسی زبانان انجام داد ولی از از این ترجمه که احتمالا بیشتر از چند سوره قرآن نمی باشد، تنها ترجمه سوره حمد باقی مانده است که در مرکز دار الترجمه ترجمان وحی موجود می باشد.

مرگ
سلمان سرانجام، در اواخر خلافت عثمان در سال ۳۵ هجری درگذشت. علی پیکرش را غسل داد، کفن کرد و بر آن نماز گزارد. همراه ایشان، جعفر بن‏ابی‏طالب و خضر نبی، بر پیکر سلمان نماز گزاردند.

آرامگاه

آرامگاه وی کنار طاق کسری در شهر مدائن عراق، در ۵ فرسخی بغداد قرار دارد.
در زمان حکومت صدام حسین بسیاری از نام‌های تاریخی از جمله سلمان فارسی را به «حی سلمان باک» تغییر دادند. آرامگاه او طی اقدام تروریستی حمله به قبر امامان شیعه در سامرای عراق مورد اصابت خمپاره قرار گرفت.
پایان . نیاز به تشکرم نیست چون کیفیت مهم نه کمیت یه یه همچین چیزایی

گفتم که منظورم شما نبودین اما نمی خوام اسم کسی رو هم که امروز زد توی ذوقم رو اعلام کنم

سلام بر رهروان حق


سلمان فارسی :

محدّث بود و ملائكه الهى با او سخن مى گفتند

درياى بى پايان دانش بود و داراى برهان و حكمت شد

و در جايگاه برتر از لقمان حكيم قرار گرفت

مختصری از زندگی نامه ی سلمان فارسی

سلمان فارسی فرزند بدخشان بود . نام اصلی او روزبه و کنیه اش ابوعبدا.. است . بعد از اسلام آوردن وی ، پیامبر اکرم ( ص) به او فرمود : نام خود را از امروز به بعد سلمان بگذار و لذا او به همین نام سلمان ، معروف و مشهور تر است . او یکی از معمرین و از زهاد دوران خود بوده و در علم و دانش سرآمد اهل زمان به حساب می آمد ، چنان که در بسیاری از روایات نقل شده که سلمان علوم پیشینیان و آیندگان را می داند و در راه اسلام رنج بسیار برد . او پس از دوران کودکی سالین درازی در جستجو و طلب دین حق بوده است تا این که در قبا هنگام ورود پیامبر ( ص ) به مدینه ، اسلام آورد .
گروهی زادگاه سلمان را قریه ی جی از رامهرمز شیراز می دانند و گروهی دیگر معتقدند که او اهل جی اصفهان بوده است و ممکن است هر دو قول صحیح باشد ، زیرا از خود او نقل شده است که : " در رامهرمز به دنیا آمدم و پدرم اهل اصفهان بود ... " . عده ای نیز نسب سلمان را به کازرون داده اند .
درباره ی تعداد فرزندان و مدت عمر وی نوشته اند :
سلمان سه دختر داشته است که یکی در اصفهان و دو تا در مصر زندگی می کردند و بعضی هم گفته اند که او پسری به نام عبدا.. داشته است و لذا کنیه ی سلمان ابوعبدا.. بود .
تاریخ تولد سلمان ، به درستی روشن نیست و مورخان سن او را را از 200 ، 250 ، 300 تا 350 و برخی هم بیش از 400 سال ذکر کرده اند . بعضی نیز سن او را آنقدر بالا برده اند که می گویند سلمان خود حضرت عیسی ( ع ) یا وصی او را درک کرده است . به هر حال بر طبق گفته های مختلف ، 250 سال مورد اتفاق است .
سلمان فارسی سرانجام در سال 36 هجری قمری در مدائن وفات یافت و آستانه ی او هم اکنون در نزدیکی ایوان مدائن در غرب دجله واقع است .



اسلام آوردن سلمان فارسی

سلمان و خانوده اش که مردمی ثروتمند بودند ، به کشاورزی اشتغال داشتند . سلمان نمونه ی کاملی از معنویت ، اخلاق و نجابت بود . اگر چه پدرش ( بدخشان ) سعی می کرد در هر فرصتی آیئن آتش پرستی را به سلمان تعلیم دهد اما او وقتی به طور دقیق پیرامون این کیش می اندیشید نمی توانست آن ار بپذیرد ، لذا هرگاه جای خلوتی می یافت در اندیشه فرو می رفت و در جهان اطراف خود به تفکر می پرداخت . او بعد ها به آیین مسیحیان گرایش پیدا کرد و با وجود مخالفت پدرش نزد کشیشی رفت و مشغول عبادت گردید . سلمان هم چنان در آیئن مسیحیت در شهرهای موصل ، نصیبین و سپس عموریه بسر برد تا این که هنگام فوت کشیش شهر عموریه از او خواست کسی را معرفی کند که او به نزدش برود . کشیش گفت تو در عصری زندگی می کنی که بعثت پیامبری بر اساس آیئن حق ابراهیم ( ع ) نزدیک است . آن پیامبر (ص ) به سرزمینی هجرت می کند که دارای نخلستان است و بین دو بیابان سنگلاخ واقع شده ، اگر توانستی خود را به او برسان . از نشانه های آن پیامبر این است که از غذای صدقه نمی خورد ولی هدیه را قبول می کند و نیز میان دو کتف او نشانه ی نبوت نقش بسته است .
سلمان همراه قافله ای به قصد مدینه رهسپار شد اما در بین راه او را به یک یهودی فروختند و او مدتی در وادی القری بسر برد تا سرانجام یهودی دیگری او را خرید و با خود به مدینه برد و سلمان در مدینه در باغ خرمای آن شخص به کار پرداخت . پس از برانگیخته شدن پیامبر اسلام ( ص ) و سال های چندی که از بعثت می گذشت ، پیامبر ( ص ) به مدینه هجرت کردند و در قبا ( میان طایفه ی بنی عمر و بن عوف ) مستقر شدند ، سلمان خود را به قبا و نزد پیامبر ( ص ) رساند و سرگذشت خود را با پیامبر ( ص ) در میان گذاشت و در آن جا بود که اسلام آورد و به پیشنهاد پیامبر ( ص ) به طریق مکاتبه ، با یاری مسلمین از قید بندگی آزاد گردید . او در جنگ خندق و سایر جنگ ها نیز شرکت داشت .

ادامه دارد ...

زهرا خانوم واقعا کيفيتت مث تاژه!!!
هويزه خوب بود
شب بوجان ممنون :face:

خیلی روان بود شب بو. ممنون
هویزه جان متشکرم از شما هم.اون سه خط قرمز دست نوشت خودتون هست؟

این قسمت خیلی وقت بود دست نخورده بود

از نوشته هاتون خیلی لذت بردم عالی بود

دست همگی درد نکنه

سلمان جزء خانواده ی رسالت

سلمان دست پروده ی اسلام است و اختصاص به قوم و قبیله ی خاصی ندارد . هنگام کندن خندق در جنگ احزاب ، انصار می گفتند سلمان از ماست چون جزء مهاجران از مکه نبوده است و مهاجران می گفتند او از ماست چون اهل مدینه نبوده است و پیامبر (ص) با شنیدن این سخنان ، آنان را مورد خطاب قرار داد و فرمود : سلمان ، از ما اهل بیت (ع) است .
سلمان بیش از این که به نژاد عرب یا عجم وابسته باشد به اسلام منتسب است و از این رو به سلمان محمدی معروف گشت . سلمان از کسانی است که پیامبر (ص) با او قرارداد بهشت بسته است . درباره ی او نوشته اند که خداوند سلمان را دوست دارد و با خشمناک شدنش ، خشمگین می شود . او جزء خانواده ی رسالت و از پروش یافتگان خانه ی وحی محسوب می شد و در تمام لحظات از حضور پیامبر (ص) و امام علی (ع) و حضرت زهرا (س) بهره های معنوی می برد . از جمله ی فیض هایی که سلمان از حضرت زهرا (س) آموخته بود ، دعای نور است که حضرت زهرا (س) از پدرش – رسول خدا (ص) – فرا گرفته بود و هر صبح و شام می خواند و آن را به سلمان هم آموخت .



فضایل و معارف علمی سلمان

سلمان به عنوان یک مسلمان وارسته ، ارزش های متعالی و فضایل گوناگونی را در وجود خویش جمع کرده بود . پیامبر (ص) فرموده است : اگر دین در ثریا بود ، سلمان به آن دسترسی پیدا می کرد ؛ و این جمله ، میزان تلاش این مرد را در راه حق جویی می رساند . در میان صحابه ی پیامبر (ص) کسی در علم و دانش به پای سلمان نرسیده است . او در عمر طولانی خود به صورت مداوم در راه کسب آگاهی و معرفت می کوشید و به همین منظور هم سالیانی دراز در خدمت رجال بزرگ مسیحیت بود و پس از مسلمان شدن هم ، از یاران ویژه ی پیامبر (ص) محسوب می شد و در اوقات خاصی با آن حضرت خلوت می کرد و کسب علم می نمود ؛ و بی جهت نیست که در روایات او را نظیر لقمان حکیم دانسته اند .
امام صادق (ع) درباره ی او می فرماید : در اسلام ، مردی هم چون سلمان که فقیه تر از همه ی مردم باشد ، آفریده نشده است .
حضرت علی (ع) و دیگر پیشوایان معصوم (ع) نیز از سلمان به عنوان دانا به علوم گذشتگان و آیندگان یاد کرده اند . هنگامی که امیرالمومنین علی (ع) احوال یاران رسول خدا (ص) را بیان می کند ، چون به سلمان می رسد ، می فرماید : سلمان از ما اهل بیت (ع) است ، شما همانند سلمان را کجا می یابید ؟ او هم چون لقمان حکیم است و علم اول و آخر را می داند ، سلمان دریای بیکران است ...
در یک شرفیابی که سلمان به حضور پیامبر (ص) رسید ، ضمن تکریم و احترامی که پیامبر (ص) از او کرد ، اورا کنار خود نشاند و ستود .
جابر بن عبدا.. انصاری از رسول خدا (ص) درباره ی سلمان پرسید و حضرت فرمود : سلمان دریای بی پایان دانش است ، خدا دشمن می دارد کسی را که سلمان را دشمن بدارد و دوست می دارد کسی را که سلمان را دوست بدارد .
در حدیث دیگری آمده است که : سلمان گنجینه ی پایان ناپذیر حکمت و برهان است . دانش سلمان به معارف فکری منحصر نمی شد و آگاهی های فنی او هم در حد بالایی بود . در جنگ خندق ، طرح کندن خندق را سلمان خدمت پیامبر (ص) پیشنهاد کرد و عملی شد . هم چنین در جنگ طائف ، برای در هم کوبیدن قلعه های مشرکان ، طرح ساختن منجنیق ، از ابتکاراتی است که به سلمان داده شده است .


ادامه دارد ...

ممنون سحر خانم. جالب و خواندني بود.