چه
خلاف
سر
زد
از
ما
كه
در
سرای
بستی؟


بازی ِ آفتاب ِ زمستان و طعم و عطر نارنج ِ شیراز و لحظه های پر ز نرگس و خاطرات ِ لیلی و مجنون خوانی تابستان و ستاره های ِ نیمه شب ِ دی شب ِ زمستان (که یخ زده بودند به واقعه ی الماس های لای حریر شب ) و تنهایی و..
رسم ِ قدیم ِ قایم باشک ِ ماه ِ بدر ِ پشت ِ ساختمان های ِ یکی در میان ِ همان خیابان ، که یادم آورد لب خندِ پشت ِ افکار ِ بی نتیجه ی کودکی هایم را
سرشار شدن روز از کاشی های هفت رنگ و حوض 12 ماهی قرمز و بوی سنگ فرش چند صد ساله
دل تنگی ِ دوری های ِ چندین ساله و اشک های بی بهانه وحتی
تانکر پشت بام همسایه که لابه لای پرده ها شود معبد تازه یافته و
این همه نعمتی (بخوانید رحمت) که روا شد
بازهم جای تو و دلی که شکست را نمی گیرد